ثواب ساكت كردن گريه يتيم 1 - . . . رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمودند : همانا هنگامى كه يتيم بگريد ، عرش خدا مىلرزد و خداى متعال مىفرمايد : چه كسى بندهء مرا كه پدر و مادرش را در كودكى از او گرفته‌ام گريانده است ! بعزت و جلالم سوگند كسى او را ساكت نمىگرداند ، مگر اين كه بهشت را براى او واجب مىنمايم . ثواب مؤمن پس از مرگ و خوشحال نمودن او 1 - . . . راوى مىگويد : نزد امام صادق عليه السّلام بودم . سخن از مؤمن به ميان آمد . آن حضرت عليه السّلام به من رو كرده و فرمودند : اى ابا الفضل ! نمىخواهى در بارهء مقام مؤمن نزد خداوند برايت سخن بگويم ؟ عرض كردم چرا ، بفرماييد . فرمودند : هنگامى كه خداوند روح مؤمن را گرفت ، دو فرشته مراقب اعمالش به آسمان رفته و به پيشگاه خداوند عرضه مىدارند : خدايا فلان بنده‌ات بنده خوبى بود . در طاعت تو شتابان و در نافرمانيت كند بود . و اكنون آن را بسوى خود برده‌اى . در اين حال چه دستورى مىفرمايى ؟ خداوند به آنها دستور مىدهد : به دنيا بازگشته و در كنار قبر بنده‌ام باشيد . مرا تحميد ، تسبيح ، تهليل و تكبير نموده « 124 » و اين اعمال را براى بنده‌ام بنويسيد تا او را از قبرش برانگيزم . آنگاه حضرت عليه السّلام فرمودند : نمىخواهى بيشتر برايت بگويم . عرض كردم چرا ، بفرماييد . فرمودند : هنگامى كه خداوند مؤمن را از قبرش برمىانگيزد ، مثالى همراه با او از قبر بيرون آمده و در جلو او حركت مىكند و هر گاه كه مؤمن ترسى از ترسهاى قيامت را مىبيند ، آن مثال به او مىگويد : اندوهگين مباش و نترس و به سرور و بزرگداشت خداى عز و جل مژده بده و پيوسته او را به سرور خداى عز و جل مژده مىدهد تا در پيشگاه خداى بزرگ بايستد . آنگاه خداوند حساب آسانى از او كشيده و دستور مىفرمايد : او را به بهشت ببريد - در اين جا نيز مثال همراه اوست . مؤمن به او مىگويد : تو مثال خوبى هستى كه از قبر با من بيرون آمدى و پيوسته مرا به

--> ( 124 ) تحميد مثل گفتن الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ . تسبيح ، مثل گفتن سبحان اللَّه تهليل ، مثل گفتن لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ . تكبير ، مثل گفتن اللَّه أكبر .